8 jaar

De dag dat ik 8 jaar werd en plots alles anders was…

Vandaag is mijn oudste dochter 8 jaar geworden! De slingers hangen nog, maar de taart is op en de cadeautjes zijn uitgepakt. Even ga ik zitten en kijk om mij heen. Niet te geloven dat mijn kleine meisje alweer 8 jaar is geworden. Opeens denk ik terug de aan het moment dat ik 8 jaar werd, het moment waarin ik mijn moeder verloor…

8 jaar

De dag dat ik 8 jaar werd

Heel veel van die tijd weet ik er niet meer. Ik herinner mij natuurlijk dat mijn moeder ziek was. Ze had eierstokkanker en moest regelmatig naar het ziekenhuis. Daar heb ik toch ook wel leuke herinneringen aan, want ik kreeg daar Spa Groen drinken en dat hadden we thuis niet. Ook was ze vaker thuis, al lag dan ook wel vaker in bed. Maar dat gaf niets, want we vierde Sinterklaas gewoon gezellig met z’n alle in bed. Toen mijn 8e verjaardag eraan kwam, beloofde zij en mijn vader plechtig dat wat er ook zou gebeuren, mijn verjaardag gewoon gevierd zou worden. Ik vond dat maar een gekke belofte, want natuurlijk zou mijn verjaardag doorgaan, ik werd tenslotte 8.

In de week voor mijn verjaardag mochten ik en mijn zusje haar opeens geen nachtzoentje meer geven. Ze was te moe. Die ochtend, 3 dagen voor mijn verjaardag, ging mijn vader heel vroeg al naar beneden. Mijn zus en ik waren allebei ook al wakker en vroeg meteen of we mee mochten. Beneden op de bank vertelde hij het slechte nieuws aan ons; mama is dood.

We mochten nog even bij haar kijken. Ze lag vredig te slapen in het hoge ziekenhuis bed. Omdat ik het zo onwerkelijk vond, vroeg ik mijn vader of hij wel naar haar hart had geluisterd had. Want alleen als dat niet meer klopte, ben je pas echt dood, dat had ik op school geleerd. Zo werkt kinderlogica. Ook had ik mij toch al een beetje voorbereid op haar overlijden. Er zat namelijk een jongetje in de klas en zijn moeder had ook kanker gehad en was dood gegaan van wie de moeder ook dood was gegaan aan kanker. Hij had nu gewoon een stiefmoeder.

Dafbeelding2e dagen naar haar dood verliepen uiteraard raar. Ik herinner mij dat mijn opa heel hard moest huilen. Dat ik in de klas naar voren moest komen en de juf het aan de de kinderen in de klas vertelde. Maar niet onbelangrijk, ik werd 8 jaar! En net als alle andere jaren waren er hingen slingers in de kamer, was er taart en kreeg ik veel cadeautjes. De dag na haar crematie hing mijn vader opnieuw de vlag uit, maar deze keer niet halfstok, maar voor mijn verjaardagsfeestje. Het dorp waar ik woonde sprak er schande van, maar ik vond het niet meer dan normaal, want wat er ook zou gebeuren, mijn verjaardag ging door, dat was mij beloofd.

Vandaag wordt mijn dochter 8 jaar

Nu kijk ik naar de slingers en de cadeautjes en denk aan mijn kleine meisje in haar bed. Volop genoten heeft zij vandaag en is goed verwend. Ze heeft hier weken naar uitgekeken. Er zijn plannen voor de traktaties gemaakt en verlanglijstjes gemaakt met alle cadeautjes die ze graan wilde krijgen. Geen haar op haar hoofd, die ook maar dacht dat er iets tussen zou kunnen komen en haar feestje niet door zou gaan. Net als ik, 30 jaar geleden.

Trots kijk ik terug op mijn vader en mijn familie en zijn vrienden. Hoe sterk stonden zij in hun schoenen om alles rond om het overlijden van mijn moeder te regelen, maar mijn belangrijkste dag van het jaar niet te vergeten. Mogelijk heeft deze beslissing bijgedragen aan het feit dat ik mijn moeders dood goed heb kunnen verwerken.

Ik droog mijn tranen en ruim de laatste glazen op. En ga ik extra genieten van elke dag die ik samen met mijn dochter(s) heb.

Spread the love

28 thoughts on “De dag dat ik 8 jaar werd en plots alles anders was…

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: