Er zijn van die games waarvan meteen duidelijk is dat ze hier thuis veel gespeeld gaan worden. Tomodachi Life: Waar dromen uitkomen is daar er absoluut eentje van. Sinds de reviewcode van Nintendo binnenkwam, staat het eiland hier bijna non stop open op de Nintendo Switch. Even snel kijken hoe het met één Mii gaat, verandert standaard in een uur lang lachen om ruzies, vreemde gesprekken en onverwachte liefdesverklaringen. Inmiddels wonen er allerlei bekende gezichten op het eiland. Van favoriete artiesten en tv-personages tot familieleden die ineens verliefd blijken te zijn op iemand waarvan niemand dat zag aankomen. En ja, er zijn zelfs al baby’s geboren. Het eiland leeft echt een compleet eigen leven en dat maakt deze game juist zo leuk. Lees vooral verder, want dit is precies zo’n spel dat iedereen in huis stiekem blijft checken.
Een eiland vol chaos en rare combinaties
Wat Tomodachi Life: Waar dromen uitkomen zo leuk maakt, is dat je zelf bepaalt wie er op het eiland woont. Daardoor ontstaan de meest rare combinaties. Hier lopen inmiddels popsterren, tv-karakters en bekende gezichten uit games gezellig door elkaar heen alsof dat de normaalste zaak van de wereld is. Het blijft grappig om te zien hoe serieus de Mii-personages hun eigen leven leiden. De ene dag hebben ze ruzie omdat iemand te luid slurpt tijdens het eten, de volgende dag staan ze ineens verliefd tegenover elkaar op het strand.
In de game kun je werkelijk alles aanpassen. Niet alleen het uiterlijk van de personages, maar ook hun stem, persoonlijkheid en zelfs kleine gewoontes. Daardoor voelt iedere Mii echt anders aan. Sommige bewoners zijn supersociaal, terwijl anderen vooral drama veroorzaken. Het levert hier thuis regelmatig discussies op over wie nou weer verliefd is geworden op wie. Vooral omdat die relaties soms echt totaal nergens op slaan.
De meiden vinden het ook geweldig om hun favoriete artiesten en fictieve personages na te maken. Het resultaat is inmiddels een eiland dat ergens tussen een realityserie, een sitcom en complete chaos in zit. Eigenlijk een beetje alsof heel internet samen op vakantie is gestuurd naar één klein eiland.
Meer dan alleen een grappige simulatie
In eerste instantie lijkt Tomodachi Life vooral een grappige chaosgame, maar er zit verrassend veel in. Je kunt huizen bouwen, winkels vrijspelen, kleding kopen, kamers aanpassen en het eiland steeds verder uitbreiden. Daardoor blijf je steeds nieuwe dingen ontdekken. Vooral het moment waarop nieuwe gebouwen verschijnen, zorgt ervoor dat je toch weer “heel even” verder wilt spelen. En iedereen weet ondertussen hoe gevaarlijk dat “heel even” kan zijn bij Nintendo games.
Ook het ontwerpatelier is hier een grote hit. Daar kun je zelf kleding ontwerpen, eten maken en zelfs huisdieren creëren. Sommige creaties zijn serieus goed gelukt. Andere zien eruit alsof iemand om drie uur ’s nachts zonder slaap besloot een experiment te starten. Maar juist dat maakt het zo leuk. Niets hoeft perfect te zijn.
Via de speciale Nintendo pagina over Bubbles en andere personages ontdek je trouwens ook hoe je extra bewoners aan je eiland toevoegt. Dat zorgt alleen maar voor meer chaos, meer gesprekken en nog meer onverwachte situaties.
Wat daarnaast fijn werkt, is dat het spel heel ontspannen aanvoelt. Er is geen druk, geen timer en geen ingewikkelde doelenlijst. Je kijkt vooral wat er gebeurt en helpt af en toe een beetje mee. Dat maakt het ideaal voor tussendoor, maar eerlijk gezegd ook gevaarlijk verslavend.
Waarom deze game hier steeds opnieuw wordt opgestart
Veel simulatiegames worden na een tijdje wat voorspelbaar, maar dat gevoel is hier nog totaal niet ontstaan. Juist doordat alle personages hun eigen keuzes maken, blijft het verrassend. Er gebeurt altijd wel iets raars zodra het spel wordt opgestart. Een ruzie, een huwelijk, een dramatische bekentenis of ineens een baby die geboren wordt terwijl niemand doorhad dat twee personages überhaupt samen waren.
Het spel voelt daardoor bijna als een combinatie van Animal Crossing, reality-tv en pure internetchaos. Alleen dan op een manier die heel luchtig en grappig blijft. Vooral de gesprekken tussen de personages zorgen hier voor veel gelach. Sommige uitspraken slaan echt nergens op, maar dat maakt het juist leuk.
Ook fijn is dat de game toegankelijk blijft voor jongere spelers. Alles werkt overzichtelijk en rustig, zonder ingewikkelde menu’s. Tegelijk zit er genoeg humor en vrijheid in om oudere spelers bezig te houden. Dat maakt het echt zo’n game die makkelijk door het hele gezin gespeeld wordt.
Tomodachi Life: Waar dromen uitkomen is ondertussen hier thuis uitgegroeid tot dé game die steeds opnieuw wordt opgestart om “even te kijken hoe het gaat op het eiland”. Alleen blijft dat kijken nooit echt bij vijf minuten. Voor je het weet ben je alweer compleet invested in een liefdesdrama tussen twee Mii’s waarvan je eigenlijk niet wist dat je er emotioneel betrokken bij kon raken.